Occitan

Agençat coma un jardin mediterranèu amb de laissas plantadas de ciprès, lo Cementèri Vièlh de Bésièrs es dobert en 1812. Un espandiment serà realisat en 1863, per portar sa superficia a l’entorn de 5 ha.

Aquel cementèri es un de los testimònis de l’Edat d’aur de la vinha e de l’enriquiment de los biterrencs. Desirant una vida d’aprèp luxuosa e confortable, las notabilitats biterrencas con-tractan un arquitècte, un entrepreneire e un decorator per bastir lors sepulturas, coma l’avián fach per lors ostaladas e ostals de familha. Se nota aital una continuitat entre los castels dins lo campestre, las ostaladas de la ciutat e los tombèls del cementèri, que son sovent los meteis artistas qu’intervenon.

Se pot admirar d’esculturas realisadas per d’artistas de Bésièrs : Antonin Injalbert, Joan Magrou, Loïs Paul, e Jacme Vilanòva… Lors obres d’art son mai que sovent mai decorativas e simbolicas que purament crestianas e funeràrias. Aquelas obras fan d’aquel cementèri un musèu d’en defòra qu’es pas que creire